الفصل الأوّل فى أنّ مفهوم الوجود مشترك معنوى وجود ، مشترك معنوى است متن الوجود بمفهومه مشترك معنوىّ . . . قريب من الأوّليّات . ترجمه مفهوم وجود ، مشترك معنوى است . و اين مفهوم بر آنچه حمل مىشود به معناى واحدى حمل مىشود . و اين نكته به هنگام مراجعهء به ذهن و حمل وجود بر اشياء يا نفى وجود از اشياء روشن است ، مانند آن‌كه مىگوييم « انسان موجود است » « گياه موجود است » « خورشيد موجود است » يا « اجتماع نقيضين موجود نيست » « اجتماع ضدين موجود نيست » . و چه خوب فرموده است صدرالمتألهين : « مشترك معنوى بودن وجود بين ماهيات ، قريب به قضاياى اوليّه است » . شرح اشتراك ، دو گونه است : لفظى و معنوى . اشتراك لفظى آن است كه يك لفظ ، ميان معانى مختلفى مشترك باشد . يعنى يك لفظ از چند معناى مختلف حكايت كند . و به عبارت ديگر يك لفظ نماينده چند معناى مختلف باشد ، مانند آن‌كه در فارسى لفظ